Midas en een Flespompoen

INK  Herfst 

herfst

De avonden worden langer, het kacheltje brandt en buiten siert het rood met goud. Ik ben in mijn nopjes. Het is weer herfst en herfst is mijn favoriete seizoen. Dit vaak tot groot onbegrip van velen, want de zomer, dát is toch het fijnste seizoen?!

Gelukkig heb ik in Midas (Dekkers) een medestander gevonden. Midas Dekkers? Is dat niet die stoffige, overjarige quasi bioloog met cabareteske trekjes? Deels. Wandert, zoals Midas eigenlijk heet, is naast bioloog ook schrijver (van kinderboeken, volwassen proza en columns in o.a. de Volkskrant). Tevens is hij bekend vanwege het feit dat hij er over bepaalde onderwerpen een nogal controversiële zienswijze op nahoudt.

Mijn eigen ervaring met Midas stamt uit mijn studententijd aan de Uni in Tilburg waar hij regelmatig gastcolleges verzorgde. Het auditorium zat op deze dagen standaard tjokvol. Een vriendin moest me zo nu en dan in mijn zij porren om me ervan te vergewissen dat m´n mond weer openstond. Wat kan die man vertellen! Ik schuifelde steeds stiekem een stukje dichterbij, omdat ik het allerliefst feitelijk aan zijn lippen ging hangen.

Libris2

Toen ik afgelopen zondag in één van mijn favoriete boekhandels van Utrecht was (Libris Servetstraat, nabij de Dom), ontdekte ik per toeval en tot mijn grote genoegen dat er een nieuw boek van vriend Midas uit is. Het heeft weer een mooie titel meegekregen, namelijk de Thigmofiel, wat verwijst naar het Griekse thigmos, aanraking. In het boek neemt Midas het verlangen naar geborgenheid onder de loep.

Eveneens per toeval (mij nu al iets te veel toeval, ik geloof er dan ook niet in) schrijft Midas in zijn zaterdagcolumn voor de Volkskrant over de schoonheid van de herfstwandeling. Ik had mijn gevoel niet beter kunnen verwoorden:

Ik wandel het liefst door de natuur als zij het zelf ook naar haar zin heeft. Dat is in de herfst. Het najaar staat voor vervulling, het werk is gedaan. Eieren zijn uitgekomen, jonge vogels leerden vliegen en de bomen kunnen hun blaadjes loslaten. De herfst is Moeder Natuur die nog even een cognacje neemt in haar luie stoel voor ze tevreden aan haar winterslaap begint.

Probeer het bos te gebruiken als decor voor je gedachten – het glijdt langs je heen. Zoals je door de gangen van een prachtig oude bibliotheek kunt lopen zonder steeds te stoppen om een boek te lezen.

Een herfstwandeling maak ik het liefst in een beukenbos. Van alle bladeren ritselen beukenblaadjes het fijnst onder je schoenen. Wat motregen in de namiddag maakt het feest compleet. Door het schemeren kun je niet al te ver kijken, en ook de regen beperkt het zicht aanzienlijk. Dat geeft een gevoel van geborgenheid, het idee dat je bent ingesloten. Iets waarnaar de mens van nature hunkert. Vergelijk het met het omslaan van een deken, het wegzakken in een fijne leunstoel of de kleine douchecabine waar je even niets hoeft te doen behalve het water op je hoofd te laten kletteren.

Afijn, gesterkt in mijn karpósfilie besluit ik het gezellige herfstsfeertje door te trekken naar het avondeten. En wat past hier beter bij dan pompoen en stoofpeer? Geïnspireerd en aangemoedigd door het pleidooi van Rudolph voor de flespompoen en haar welwillende karakter ben ik aan de slag gegaan.

Uitgangspunt dus de flespompoen. Verder heb ik gekeken naar wat er nog in huis was en heb ik wat bestaande recepten gemixt ende gematcht. Aangezien ik zelf zeer te spreken was over het eindresultaat (mijn tafelgenoot ook overigens) wil ik het recept hierbij graag met jullie delen:

INK’S ZACHT PITTIGE FLESPOMPOENSOEP

Ponpoensoep2

Voldoende voor 4 porties. Je moet er ongeveer een uurtje voor uittrekken.

INGREDIENTEN

1 flinke flespompoen/ 2 uien/ 2 tenen knoflook/ middelgrote winterpeen/ half rood pepertje/ bosje peterselie/ olijfolie/ groentebouillontablet (1 ltr)/ klein bekertje crème fraîche/ peper/ 2 laurierblaadjes/ flinke mespunt kurkuma (of kerrie of komijn .. ach verzin maar iets lekkers). Optioneel: 1 grote of 4 mini aardappel(s)

EXTRA BENODIGDHEDEN

Dunschiller/ goed koksmes/ grote (soep)pan/ staafmixer

BEREIDING

  • Men slachte de pompoen. Sjeeeuuu, haha, wat een gedoe. Dat zag er bij Rudolph toch wat SOEPeler (héél geestig) uit. Ervaar ik het betere hak- en snijwerk normaliter als meditatief, deze klus was prima geschikt om eerdere frustraties van de dag (een uit de klauwen gelopen verbouwing met idem factuur) op te botvieren :-) Wil je weten hoe het officieel moet, kijk dan hier.
  • Snijd vervolgens de wortel en de uien. Mag vrij grof, je gaat later toch pureren.
  • Flinke scheut olijfolie in de pan. Voeg pompoenblokjes, wortel en ui toe. 5 minuten zachtjes aanbakken.
  • Intussen knoflook hakken en pepertje schoonmaken (minder scherp als je de pitjes eruit haalt). Deze voeg je, samen met de laurierblaadjes/ kurkuma en wat peterselie, toe na 5 minuten.
  • Overgiet met een liter groentebouillon. Dit mag zo lekker een half uurtje zachtjes doorkoken. Deksel op de pan om vocht en aroma te behouden.
  • At the end pureer je alles met de staafmixer. Dit is het moment waarop ik nog wel wat (voorgekookte) blokjes aardappel toevoeg voor de bite.
  • Serveer je heerlijk riekende en oogverblindende goud-oranje soepje in een kom of diep bord en garneer nog met een toefje crème fraîche, takje peterselie en wat reepjes rode peper.

Lekker met een frisse salade (bijvoorbeeld: mixed leafs/ blauwe druiven/ peer/ geitenkaas en frambozendressing). Serveer stoofpeertjes toe.

Et voilà, een super lekkere herfstmaaltijd! En nog licht & gezond ook ;-) 

EET SMAKELIJK!

Advertenties

2 gedachtes over “Midas en een Flespompoen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s